บทที่ 97 ชะตาที่เลือกเอง

แสงแดดอ่อนส่องผ่านหน้าต่างไม้เข้ามาในห้อง

ไป๋หลิงขยับตัวใต้ผ้าห่ม ก่อนค่อย ๆ ลืมตาขึ้น

นางมองเพดานอยู่พักหนึ่ง

ไม่มีเสียงเรียกจากสวรรค์

ไม่มีแสงสีทอง

ไม่มีวงแหวนลึกลับปรากฏขึ้นกลางห้อง

มีเพียงเสียงนกร้องจากนอกหน้าต่าง

“อืม…”

ไป๋หลิงพลิกตัว

แล้วก็ได้ยินเสียงท้องร้อง

นางนิ่งไป

“หิวแล้วหรือ”

เสียงเทียน...