บทที่ 9 πrᵀᴵᴳᴱᴿ 8. เสือหิว
“เมื่อคืนเค้าไถ TikTok แล้วเจอรีวิวร้านอาหารน่ากินมากกก~” เธอลากเสียงยาวอ้อนวอน “พี่เสือพาเค้าไปกินหน่อยนะคะ”
ไทเกอร์หรี่ตามองทันที “นี่พาสต้าให้พี่ติวหนังสือให้เธอ…หรือให้พี่เป็นไกด์พาเที่ยววะ”
“ก็ทั้งสองอย่างไงคะ” ตัวเล็กตอบทันควัน แถมยิ้มหวานให้อีก
กู…จะไม่ตามใจน้องมันอีกแล้ว เขาย้ำกับตัวเอง แต่สุดท้ายก็หลุดปากไปจนได้
“ขออาบน้ำก่อน เดี๋ยวพาไป”
“เย้!! พี่เสือของเค้าใจดีที่สุดในโลกเลย!”
พายอาร์ร้องลั่นห้อง ก่อนจะพุ่งตัวเข้าไป หอมแก้มพี่ฟอดใหญ่แบบไม่ให้ตั้งตัว
ริมฝีปากอุ่นแตะแก้มเพียงเสี้ยววินาที แต่กลับทิ้งความร้อนผ่าวไว้เหมือนถูกเหล็กร้อนจี๋ ไทเกอร์ยืนนิ่ง ตัวแข็งราวกับวิญญาณหลุดออกจากร่าง
“ไปเล่นกับต้มยำรอดีกว่า~” ตัวเล็กว่าแล้วกระโดดไปบนพรม ลูบขนเจ้าแมวอ้วนต่อเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น
ส่วนไทเกอร์…ยังยืนนิ่งอยู่ที่เดิม ดวงตาเบิกกว้างเล็กน้อย กล้ามเนื้อบนหน้าแข็งค้างไม่รู้จะทำยังไง ทว่า…ก้อนเนื้อด้านซ้ายในอกกลับเต้นแรงจนแทบระเบิดออกมา
‘เหี้ย…กูโดนน้องมันขโมยหอมแก้มเหรอวะเนี่ย’ หัวใจยังเต้นโครม ๆ เหมือนวิ่งร้อยเมตรติดกันสิบรอบ
‘ไอ้พาสต้า...มึงเชื่อใจกูมากเกินไปปะว่ะ ฝากน้องไว้กับเสือ แล้วเสือตัวนี้…ก็โคตรหิวเหยื่อ’
เวลาต่อมา...
เจ้าของความสูงร้อยแปดสิบเก้าเดินออกจากห้อง พร้อมกลิ่นหอมเฉพาะตัวตามฉบับผู้ชายเซ็กซี่น่าค้นหา
มือใหญ่ยกขึ้นขยี้ผมสีขาวที่ยังเปียกหมาดน้ำหยดไหลตามเส้นผมปกลงบนใบหน้าหล่อเหลา ยิ่งขับให้ดูร้อนแรง
เสื้อยืดสีขาวพิมพ์ลายโทนดำแนบไปกับเรือนร่างสูงโปร่ง ผสมกับกางเกงยีนธรรมดา กลับทำให้ดูเท่จนเกินต้านทาน
พายอาร์ที่นั่งเล่นอยู่บนโซฟา เงยหน้ามองแล้วตาโตทันที
“พี่เสือ…หล่อจัง ตัวก็หอม” เสียงหวานเอ่ยชมตามด้วยรอยยิ้มพิชิตใจเสือ
ไทเกอร์สบตาน้องแวบเดียว ก่อนหันหน้าหนี ‘ไอ้แสบเอ๊ย…ยิ้มแบบนี้ เดี๋ยวกูก็อดใจไม่ไหวจับกินแม่ง!’ เขาพูดกับตัวเองเก๊กหน้านิ่งพยายามทำตัวให้เป็นปกติมากที่สุด
“ไปได้หรือยัง” ไทเกอร์ถามน้องก่อนก้าวเท้าออกจากห้อง
แน่นอน…เสียงฝีเท้าเล็ก ๆ วิ่งตามมาติด ๆ แบบไม่ห่าง
“รอด้วยสิคะ~” พายอาร์เอื้อมมือคว้าชายเสื้อพี่ไว้เหมือนเด็กน้อยกลัวหลงทาง
ไทเกอร์เหลือบมองแวบหนึ่ง แล้วเม้มปากแน่น ‘แม่ง…จะน่ารักไปถึงไหนวะเนี่ย’
สายตาคมกวาดมองเด็กตัวเล็กที่เดินข้าง ๆ เป็นระลอก ผิวขาวเนียนจนแทบสะท้อนแดด ผมถักเปียหลวม ๆ แกว่งไปตามจังหวะเดิน
เสื้อยืดสีขาวตัวโคร่งที่แทบจะกลืนร่างบอบบางนั้นเอาไว้ ทับกระโปรงพลีตสั้นสีดำที่ตัดกับผิวขาวราวหิมะ
‘เออมองยังไงก็…ชุดคู่ชัด ๆ’
เสื้อขาวของเขากับเสื้อขาวของเธอ
กางเกงยีนของเขากับกระโปรงดำของเธอ
เหมือนตั้งใจใส่มาเป็นแฟนกันเพื่อออกเดตไม่มีผิด
มุมปากเขาเผลอยกยิ้มน้อย ๆ อย่างห้ามไม่อยู่ แต่ทันใดนั้นก็รีบปรับสีหน้าให้เรียบเฉย
เพราะถ้าน้องมันรู้ว่าแอบยิ้มกับเรื่องแค่นี้…ไอ้แสบต้องได้ใจแล้วแซวไม่เลิกแน่...
ไทเกอร์ก้าวเท้ายาว ๆ เดินนำไปข้างหน้าอย่างเคย
“พี่เสือ เดินช้าหน่อยสิคะ” เสียงหวานดังตามหลัง
เขาเหลือบมามองแล้วหัวเราะหึ “ขาสั้นเองรึเปล่า พี่เดินปกติ”
คำพูดยังไม่ทันจาง น้องตัวเล็กก็ชะงักกึก! มองค้อนพี่ “ขาเค้าไม่ได้สั้นนะ! ตัวเองต่างหากที่เดินเร็ว!”
พูดจบยังทำแก้มป่องใส่ด้วยท่าทีเอาเรื่อง
ไทเกอร์หัวเราะมันเขี้ยวน้องจนต้องยกมือไปขยี้หัวน้องแรง ๆ “ไอ้เตี้ย”
นั่นแหละ…ยิ่งทำให้น้องพองตัว มือกอดอก แก้มป่องขึ้นอีกเป็นเท่าตัว
“เค้าไม่ได้เตี้ย! ตัวเองนั่นแหละสูงอย่างกับเปรต!”
เขาหรี่ตา ‘ไอ้เด็กนี่…จะเอาใช่ไหม’ ก่อนยักคิ้วกวน “ไอ้เตี้ย” ว่าเสร็จก็หันหลังเดินต่อไปยังลานจอดรถ
ทว่าเสียงฝีเท้าด้านหลังกลับเงียบสนิท ไทเกอร์หันไปก็เห็นเจ้าตัวเล็กยังยืนทำหน้างอนตุ๊บป่องอยู่ที่เดิม
“กูต้องง้อเหรอ?” เขาพึมพำกับตัวเอง
ก่อนตอบตัวเอง ฝันไปเถอะ…คนอย่างไทเกอร์ไม่เคยง้อใคร
เห็นน้องยืนแก้มป่องงอนตุ๊บป่องอยู่นาน ใจเขาก็อ่อนยวบ
“เฮ้อ…กูต้องง้อสินะ”
ก่อนจะเดินกลับไปหาไอ้ตัวแสบ “พี่ขอโทษครับ”
พายอาร์เหลือบมามองเฉย ๆ ไม่พูดอะไร
เขาขยี้หัวตัวเองอย่างหงุดหงิด “ก็ขอโทษแล้วไง ต้องให้พี่ทำไงวะเนี่ย เด็กอะไรเอาใจยากฉิบ”
“พี่ทำผมเค้าพัง” เธอพูดขึ้น
ไทเกอร์เลิกคิ้ว งอนกูเรื่องผมเนี่ยนะ?
พายอาร์ยังบ่นต่อ “รู้ไหมกว่าเค้าจะทำทรงนี้ได้”
เขาถอนหายใจแรง แล้วกูต้องทำไงต่อวะเนี่ย… ก่อนตัดสินใจ
“เดี๋ยวกินเสร็จ พี่พาไปดูหนัง”
คราวนี้ตาเธอเป็นประกายทันที “จริงเหรอ”
“อืม” เขาตอบในลำคออย่างเหนื่อยหน่าย
คนอะไร…บทจะงอนก็งอน บทจะหายก็หาย
“พี่เสือของเค้าน่ารักที่สุด” ตัวเล็กพูดพลางเขย่งปลายเท้าหอมแก้มพี่อีกครั้ง ก่อนวิ่งไปขึ้นรถอย่างเร็ว ทิ้งให้เขายืนนิ่งเหมือนโดนไฟช็อต
‘ไอ้แสบ…ขโมยหอมกูอีกแล้ว! เล่นกับใจพี่เกินไปหรือเปล่าครับน้อง’
