บทที่ 100 บทที่ 100.

“หึหึ คงกลับไม่ได้หรอกน้องมดเพราะพี่จะมาอยู่ที่นี่นับจากนี้ไป เห็นไหมพี่เอาเสื้อผ้ามาพร้อม” ชาคริตพูดหน้าตายพร้อมทำเสียงเหมือนหัวเราะในลำคอ แล้วชูกระเป๋าในมือให้เธอดู ช่วยไม่ได้เธออยากไม่ยอมเขาง่ายๆ เขาก็ต้องใช้ลูกตื้อแบบมึนๆ หน้าด้านๆ แบบนี้ล่ะ อีกอย่างก็เพื่อความปลอดภัยของเธอกับทุกคนในบ้านอรุณวลัย...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ