บทที่ 103 บทที่ 103.

“ไอรดา...” แล้วเสียงห้าวคุ้นหูก็ดังขึ้นทำให้ไอรดาชะงักมือที่เงื้อมีดคมกริบนิ่งค้างพลางหันมาทางต้นเสียง

“พี่คริส...”

“ใช่พี่เอง...” ชาคริตเหลือบตามองรติมาด้วยหัวใจเต้นกระหน่ำ เธอจะรู้ไหมหนอว่าเขาห่วงเธอเหลือเกิน แต่ตอนนี้เขาต้องทำให้ไอรดาลดปลายมีดแหลมๆ นั้นออกห่างจากคำคอระหงของรติมาเสียก่อน

“ปล่อย...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ