บทที่ 104 บทที่ 104.

“กรี๊ดดด นังบ้าปล่อยฉันนะ..” ไอรดากรีดร้องอย่างเจ็บปวดเมื่อร่างของเธอถูกคร่อมทับด้วยร่างระหงของพริมรตาในขณะที่รติมากับชาคริตนอนกอดกันอยู่บนพื้น

“แกแน่นักใช่มั้ย นังเด็กเมื่อวานซืน เด็กโรคจิตอย่างแกต้องเจอกับฉันนี่...นี่แนะ...” พริมรตาฟาดฝ่ามือลงบนใบหน้างดงามของสาวน้อยตัวร้ายทันที

เพี๊ยะๆๆ! เสียงฝ่...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ