บทที่ 27 บทที่ 27.

หญิงสาวทั้งสับสนและงงงวยว่าเธอจะเป็นนางแบบให้เขาได้อย่างไรในเมื่อเขามองไม่เห็น...

“หยุด ไม่ต้องพูด ฉันไม่อยากเชื่อเลยว่าเธอคือลูกสาวของคุณตฤณ ที่ทั้งเก่งและฉลาด แต่เธอกลับตรงกันข้ามกับสิ่งเหล่านั้นโดยสิ้นเชิง ขี้ขลาด และไม่ฉลาดเอาเสียเลย”

ชายหนุ่มทำเสียงเหมือนดุใบหน้าบึ้งจัดจนเธอใจเสีย หากแต่ชื่อบ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ