บทที่ 35 บทที่ 35.

พูดจบชายหนุ่มก็ลุกขึ้นแล้วใช้ไม้เท้าขาวนำทางเดินไปยังห้องปั้นด้วยความชำนาญทาง วีรุจมองตามเพื่อนรักอย่างรู้สึกหนักอึ้งในใจอย่างประหลาด หากเขาไม่ได้รู้สึกไปเองเขารู้สึกเหมือนถูกแววตาของเพื่อนรักเชือดเฉือน...

“น้องมดครับพี่จะกลับแล้วนะครับ”

“ค่ะ เดินทางปลอดภัยนะคะ”

รติมายิ้มให้คนที่มาบอกลาพร้อมกับล้...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ