บทที่ 41 บทที่ 41.

คำพูดเป็นนัยๆ ของเขาทำให้หญิงสาวหน้าแดงมองค้อนคนตัวโตที่กึ่งนั่งกึ่งนอนอยู่บนโขดหินริมลำธารใสอย่างหมั่นไส้ และรู้สึกหวั่นไหววาบหวามขึ้นมาเมื่อเธอรู้อยู่เต็มอกว่าเขายังไม่แก่เลยสักนิดเดียว

“คนบ้า..” เธอเสมองป่าเขากับสายน้ำตรงหน้าอย่างไม่รู้จะทำอย่างไรต่อ มันขัดๆ เขินๆ จนทำอะไรไม่ถูกจริงๆ

“ฉันอยากลง...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ