บทที่ 52 บทที่ 52.

“เอ่อ ค่ะ...” แม้จะอดหน้าแดงไม่ได้กับคำพูดตรงๆ ชวนวาบหวาม แต่รติมาก็พยักหน้าและลุกขึ้นตามแรงรั้งของเขาอย่างงงๆ แล้วพาชาคริตเดินไปยังห้องของเขา พลางนึกสงสัยว่าเธอกับเขาใครเป็นคนป่วยกันแน่ แล้วทำไมชาคริตถึงได้โอบกอดเธอด้วยใบหน้ารื่นเริง ไม่มีแววว่าจะเจ็บไข้ตรงไหนเหมือนเมื่อครู่เลยสักนิด แต่หญิงสาวก็ไม...