บทที่ 53 บทที่ 53.

“อ๊ะ พี่คริส น้องมดเจ็บ..” เสียงหวานใสสั่นพร่าดวงตากลมโตรื้นไปด้วยหยาดน้ำใส จนคนตัวโตนึกสงสาร แต่เขาก็หยุดไม่ได้ จึงก้มลงประกบริมฝีปากหนาลงหากลีบปากอิ่มอีกครั้งและเริ่มต้นเล้าโลมร่างงามให้หลงลืมความเจ็บปวดอย่างใจเย็น ก่อนจะขยับกายแกร่งซึ่งปวดร้าวด้วยความต้องการให้แนบสนิทกับความอบอุ่นชุ่มชื้นของเธออี...