บทที่ 86 บทที่ 86.

“ฉันเปล่านะฉันไม่ได้ทำอะไรทั้งนั้น บ้านของฉันหลังออกจะใหญ่โตใครๆ ก็นับหน้าถือฉัน แก...นังพราว เพราะแกนั่นล่ะที่ทำให้ฉันเป็นแบบนี้ ลูกสาวสารเลวของแกด้วย ลูกรตาจ๊ะ มานั่งนี่ลูก อย่าโผล่หัวออกไปเชียวเดี๋ยวพวกสารเลวนั่นมันจะทำร้ายลูก”  พริมรตามองผู้เป็นมารดาด้วยความเจ็บปวด ร่างบางระหงซึ่งงดงามไม่สร่างนั...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ