บทที่ 87 บทที่ 87.

“คุณหนูยังไม่นอนหรือคะ..” เสียงแม่จิตดังขึ้นทำให้รติมารีบเช็ดน้ำตาและสูดหายใจลึกๆ ทำให้ตาให้สดชื่นที่สุด หากแต่ความระทมทุกข์บนใบหน้านวลซึ่งดูซีดเซียวลงกว่าเดิมมากนั้นทำให้ผู้สูงวัยนึกห่วง

“แม่จิตล่ะคะ ทำไมยังไม่นอน น้องมดมาดูความเรียบร้อยที่ร้านเสร็จแล้วกำลังจะไปนอนค่ะ” หญิงสาวตอบพลางหลบสายตาผู้สูง...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ