บทที่ 104 ยอดรักอัครา บทที่ 15.

ป้าแก้วได้แต่ส่ายหน้าอย่างเอือมระอา ในใจของนางนั้นเจ็บปวดไม่น้อยที่หลานคนเดียวที่นางเฝ้าเลี้ยงดูมาแต่เล็กแต่น้อยกลายเป็นคนเช่นนี้ อะไรหนอดลใจให้เด็กตัวน้อยๆ แสนน่ารักของนางกลายเป็นมารร้ายที่คอยระรานคนอื่นไปทั่วเช่นนี้...

เหมือนแม่มันไม่มีผิด..

แล้วป้าแก้วก็หวนนึกถึงแม่ของคิตตี้ซึ่งมีอาชีพเป็นโสเภณ...