บทที่ 111 ยอดรักอัครา บทที่ 22.

“พะ พี่เด่น อย่า ค่ะ...” เสียงหวานครางห้ามเขาแผ่วพร่า ตอนนี้แม้กระทั่งจะยืนยอดรักก็แทบจะยืนไม่อยู่ เมื่อความซ่านรับจวนมันทำให้กระดูกของเธอนั้นอ่อนยวบราวของเหลว ทั้งแรงกำลังก็ไม่รู้หนีหายไปไหนจนต้องเกาะเกี่ยวร่างแกร่งของเขาไว้เพื่อไม่ให้ตนเองล้มกองกับพื้นซึ่งมันทำให้อัคราพอใจมากที่เป็นเช่นนั้น ชายหนุ...