บทที่ 190 มนต์เสน่หาซาตานเถื่อน บทที่ 29.

“อุ๊ย... คุ คุณโดม...” แล้วเธอก็ต้องอุทานออกมาด้วยความตระหนก เมื่อถูกวงแขนแข็งแรงของเขาโอบกอดแล้วรั้งให้ไปชิดอกแกร่งเปล่าเปลือย ใบหน้าเรียวใสหนุนท่อนแขนตึงแน่นของเขาแทนหมอน ระยะห่างแค่ปลายเล็บนั้นดูเผินๆ นั้นเหมือนว่าเธอกับเขานั้นสนิทสนมราวคู่รัก แต่ความจริงแล้วมันคงไม่มีทางเป็นไปได้...

“ทำเป็นไม่เ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ