บทที่ 198 มนต์เสน่หาซาตานเถื่อน บทที่ 37.

เขากระซิบสั่งด้วยน้ำเสียงแหบพร่า แววตาคมเข้มขุ่นข้นด้วยแรงฤทธิ์เสน่หา ขณะนำพามือน้อยไปจุดหมายที่พูดถึง มนตราหน้าแดงก่ำเอียงอาย กับความสนิทชิดเชื้ออย่างที่สุดนั้น แต่ก็ยอมทำตามความปรารถนาของเขา และรวมไปถึงของตนเองด้วย...

“อื้ม ใช่ มน... ใช่แล้ว สัมผัสมันสิจ๊ะ มันต้องการมน...”

อัครวัฒน์ครางกระเส่าชิ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ