บทที่ 202 มนต์เสน่หาซาตานเถื่อน บทที่ 41.

อัครวัฒน์ลอบมองเสี้ยวหน้าของคนตัวเล็กและอ่อนวัยที่สุดในที่นั้นเหมือนไม่สนใจแต่ลึกๆ แล้วในใจนั้นโหยหาและอยากสัมผัสร่างบอบบางนั้นเป็นที่สุด สามวันสามคืนที่ผ่านมา ที่เขาไม่ได้แตะต้องเธอมันช่างทรมานสิ้นดี ซ้ำความร้อนระอุในกายก็ไม่มีทีท่าว่าจะลดลง ยิ่งมองเธอ ความต้องการมากมาย ก็ก่อเกิดขึ้นในใจ จนเขาอยากจ...