บทที่ 22 บทที่ 22.

บารนีหน้างอง้ำรู้สึกฉุนเฉียว อับอาย เสียใจ และหมดหวังในเวลาเดียวกัน เมื่อทุกอย่างที่ตั้งใจพังครืนอีกทั้งเธอยังต้องมาเสียท่าให้อัคนีอีกครั้งโดยที่เธอเองยินยอมพร้อมใจไปกับเขาเสียด้วย และตอนนี้อัคนีก็ยังบังคับให้เธออยู่กับเขาในห้องห้ามออกไปจนกว่าเขาจะอนุญาตหรือต้องมีเขาไปด้วยและหากเธอออกไปโดยไม่ได้รับอ...