บทที่ 221 มนต์เสน่หาซาตานเถื่อน บทที่ 60.

พิธีการทางศาสนาได้ผ่านพ้นไป มิ่งเมืองในเพศบรรชิตนั้นดูสง่างามผุดผ่องอยู่หน้าโบสถ์เก่าแก่ของวัดแห่ง หนึ่งในตำบลเล็กๆ ซึ่งเป็นบ้านเกิดของนายมิ่งผู้เป็นพ่อ นายมิ่งมอง พระเมือง ผู้เป็นลูกชายด้วยความปลาบปลื้มยิ้มไม่หุบเลยทีเดียว...

“พ่อจ๋า หุบยิ้มมั่งก็ได้” มนตราแซวผู้เป็นพ่อยิ้มๆ ซึ่งนายมิ่งก็หันมายิ้ม...