บทที่ 49 บทที่ 49.

ท้องฟ้าที่พร่างพรายด้วยดวงดาวนับล้านๆ ดวงยังคงส่องประกายระยิบระยับ ตอนนี้ดวงตาของอัคนีก็พราวพรายไม่ต่างกันกับแสงดาวเมื่อร่างงามเปลือยเปล่าขาวลอออยู่ตรงหน้านั้นเด่นกระจ่างอยู่ท่ามกลางความมืดมิด เสียงคลื่นทะเลยังคงสาดซัดเข้าหาฝั่งดังพลิ้วอยู่ในความมืด น้ำทะเลซบซุกกับผืนทรายฉันใด เขาก็อยากซุกไซ้เข้าหาค...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ