บทที่ 50 บทที่ 50.

บารนีรู้สึกครั่นเนื้อครั่นตัวแต่เช้าและลุกไม่ไหว ศีรษะหนักอึ้งเหมือนมีใครเอาอะไรมาทับไว้จนเธอไม่สามารถตื่นขึ้นมาดูแลน้องบูมได้ ในใจสาวเป็นห่วงลูกน้อยจึงพยายามยันกายลุกขึ้นอีกครั้ง

“โอย อุ๊บ...” บารนีรู้สึกปวดหัวและวิงเวียนมากขึ้น ห้องทั้งห้องหมุนติ้วๆ ทั้งคลื่นเหียนจนเกือบจะอาเจียนออกมาหากเธอไม่ยกม...