บทที่ 61 บทที่61.

บารนีมองเม็ดฝนที่พร่างพราวอยู่กับกระจกหน้าต่างบานกว้าง เม็ดฝนหนาแน่นจนไม่อาจจะเห็นความเคลื่อนไหวภายนอกได้ เห็นเพียงฝ้าสีเทาจางๆ ที่เคลื่อนไหวซู่ๆ อยู่ด้านนอก บารนีกระชับเสื้อคลุมไว้แน่นเมื่อรู้สึกหนาวเยือกขึ้นมาก่อนจะเดินกลับมานอนข้างๆ ลูกชายที่หลับไปแล้วหลังจากฝังนิทานจบ คืนนี้เธอตั้งใจจะนอนในห้องน...