บทที่ 63 บทที่ 63.

“แม่ไม่เป็นไรหรอกลูก” นางวัชราลุกขึ้นมาแล้วมองหน้าสองพ่อลูกไม่เต็มตานักแล้วค่อยๆ พูดในสิ่งที่ตนต้องการ

“นี่จะเป็นครั้งสุดท้ายที่ฉันจะกลับมา และงานนี้จะเป็นงานสุดท้ายที่ฉันจะจ่ายเงินให้พวกแกอย่างงาม พวกแกมีเงินใช้ไปทั้งชาติเลยทีเดียว...”

“ว่ามาเลยดีกว่าจะให้ทำอะไร”

นายประสงค์พูดออกมาแล้วก็นึกใจหาย...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ