บทที่ 24 24

ความคิดทั้งหมดในหัวสมองอันวุ่นวายสับสนหยุดลงเมื่อเธอเห็นบ้านเล็ก ๆ กลางน้ำทอดเงาอยู่ใต้แสงตะวันที่ไม่มีวันลาลับในฤดูร้อน

“ขึ้นไปเดี๋ยวนี้!”

เบนออกคำสั่งเมื่อเทียบเรือติดกับบันได้เล็ก ๆ ที่ทอดขึ้นไปยังตัวบ้าน

“ไม่!” เธอส่ายหน้า “คุณพาฉันมาที่นี่ทำไม คุณจะทำอะไรฉัน”

“เลือกเอานะพลอยพิชญา...ว่าจะขึ้...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ