บทที่ 7 7

“เบน...อ๊า...พอเถอะค่ะ...พอแล้ว”

“คุณต้องทนได้”  เบนโน้มใบหน้าลงกระซิบข้างแก้มร้อนผ่าวสีชมพูเรื่อ คนพูดพยายามรักษาน้ำเสียงให้เยียบเย็นดุดันขณะดันสะโพกเข้าหาเนินเนื้อสามเหลี่ยมกลางแกนกายสาว

“เพื่อให้ชินเวลาที่ผมเกิดความต้องการคุณขึ้นมา...ทุกเวลาและจะไม่มีคำว่าปฏิเสธ”

เธอจะปฏิเสธเขาได้อย่างไร เมื่อ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ