บทที่ 9 9

“คุณพลอยคะ... คุณพลอย”

เสียงเรียกที่ดังขึ้นพร้อมเสียงเคาะประตูด้านนอกทำให้ร่างเล็กบอบบางที่นอนคุดคู้อยู่บนเตียงลืมตาขึ้น พลอยพิชญาค่อย ๆ ขยับตัวเมื่อรู้สึกถึงความอบอุ่นจากแสงแดดที่ลอดเข้ามาทางผนังของกระท่อม

เช้าแล้วหรือนี่...เธอแทบจะไม่รู้ตัวเลยว่าหลับไปตอนไหน เมื่อคืนนี้ช่างทุกข์ทรมานจากความหนาวเ...