บทที่ 76 76

“ยะ...อย่า..”

ถึงแม้จะแผ่วเบาจนเกือบจะฟังไม่รู้เรื่อง แต่ก็สามารถปลุกชายหนุ่มให้รู้สึกตัวขึ้นมาได้ ใบหน้าหล่อเหลาเงยหน้าขึ้นจากทรวงอกอิ่มมองสบตาหวานเชื่อมที่ตอนนี้เกือบจะเลื่อนลอยไปแล้วด้วยแรงพิศวาส ความรู้สึกแปลกประหลาดตีวนสับสนมากมายเต็มไปหมด อยากจะหยุดแต่ก็หยุดไม่ได้ อยากจะไปต่อแต่ก็ละอายเกินกว่...