บทที่ 9 9

“ลูกแพร ลูกแพร ลูกแพรตื่นเดี๋ยวนี้นะ แม่บอกให้ตื่น นี่มันจะแปดโมงแล้วแอชตันเขาจะมารับแล้วนะ อย่าปล่อยให้พี่เขาต้องรอมันไม่ดีรู้ไหม” คุณหญิงแพรพรรณขึ้นมาปลุกลูกสาวสุดที่รักด้วยตัวเองหลังจากที่ส่งเด็กรับใช้ในบ้านขึ้นมาปลุกแต่ถูกแพรวาไล่ออกมาพร้อมกับล็อกกุญแจแน่นหนาจนเธอต้องหยิบกุญแจสำรองไขเข้ามาในห้องด้วยตัวเอง

“ช่างเขาสิคะแม่ ไม่รอก็ไม่ต้องรอลูกแพรไปเองก็ได้ โอ๊ย!”

“ทำไมลูกแพรดื้ออย่างนี้นะลุกขึ้นไปอาบน้ำแต่งตัวได้แล้ว แอชตันมาเมื่อไหร่แม่จะให้เด็กขึ้นมาเรียก” คุณหญิงแพรพรรณหยิกเข้าไปเอวบางของแพรวาหนึ่งทีก่อนลุกจากเตียงลงไปด้านล่างเพื่อรอรับว่าที่ลูกเขยที่จะมาถึงในอีกหนึ่งชั่วโมงข้างหน้า

“โอ๊ยย ตาแก่แอชตัน”

แพรวายังคงนอนอยู่ที่เดิมไม่ขยับไปไหนจนกระทั่งเวลาผ่านไปครึ่งชั่วโมงร่างบางที่นอนสงบนิ่งก็ลุกขึ้นเข้าห้องน้ำ เปลี่ยนเสื้อผ้าก่อนจะลงมาด้านล่างในเวลาเก้าโมงตรงพร้อมกับชายหนุ่มที่กำลังก้าวเท้าเข้ามาในคฤหาสน์ในแบบฉบับมหาเศรษฐีหนุ่มเจ้าเสน่ห์

“นี่คุณจะไปชุดนี้เหรอ” แอชตันไม่คิดว่าสาวสวยอย่างนางฟ้าคาสโนวี่จะออกจากบ้านด้วยสภาพที่เรียกว่า นางฟ้าตกสวรรค์ได้ขนาดนี้ กางเกงยีนส์ขายาวขาดวิ้น เสื้อยืดตัวโคร่งสวมทับด้วยแจ็กเก็ตยีนส์ตัวใหญ่ ผมยาวมัดลวกๆ กับใบหน้าที่ปราศจากเครื่องสำอางแต่งแต้ม ถ้าหากไม่มีใบหน้าที่สวยหวานขนาดนี้เขาต้องคิดว่าเป็นขอทานที่ไหนแอบเข้ามาในคฤหาสน์แห่งนี้แน่นอน

“ต๊ายย! ลูกแพร ทำไมแต่งตัวอย่างนี้ละลูก” คุณหญิงแพรพรรณแทบจะเป็นลมเมื่อเห็นการแต่งตัวที่หลุดสุดขั้วของลูกสาวสุดที่รัก

“ถ้าให้ลูกแพรกลับขึ้นไปเปลี่ยนลูกแพรก็ไม่ไปค่ะ เอาไงคุณ จะไปไหม” แพรวาพูดกับมารดาก่อนจะหันมาถามชายหนุ่มที่ยืนอยู่ตรงหน้าด้วยท่าทางกวนๆ ไม่สนใจสารรูปของตัวเองสักนิดว่าช่างแตกต่างจากชายหนุ่มโดยสิ้นเชิง

แอชตันที่มาในชุดเสื้อเชิ้ตกางเกงยีนส์สวมทับด้วยสูทแบบไม่เป็นทางการ แว่นตาสีชาที่แทบจะปิดบังความหล่อไว้ไม่หมดกระชากใจสาวๆ จำใจต้องพยักหน้าเพราะเขาไม่อยากจะนั่งรอหญิงสาวกลับขึ้นไปแต่งตัวอีกครั้ง มันจะทำให้เขาเสียเวลาอยู่กับคนตรงหน้ามากเกินไป แล้วจะทำให้แผนการของเขาในวันนี้คลาดเคลื่อนไปหมด

รถสปอร์ตคันหรูสายพันธุ์กระทิงดุสีดำเคลื่อนตัวออกจากคฤหาสน์โฮเมอร์ มุ่งตรงไปยังห้องเสื้อชั้นนำของนิวยอร์กที่มีชุดแต่งงานมากมายหลากหลายดีไซน์เนอร์ให้เลือกซื้อเลือกชม พาหนะคันหรูเลี้ยวเข้าลานจอดรถที่จัดไว้สำหรับลูกค้าที่มาใช้บริการของห้องเสื้อด้วยความทุลักทุเล เนื่องจากเจ้าของรถและผู้ร่วมเดินทางต่างเปิดศึกปะทะคารมกันมาตลอดทาง ด้วยชายหนุ่มนั้นเลือกร้านที่กำลังจอดรถนี้เป็นเป้าหมาย ขณะที่แพรวานั้นต้องการจะให้พาไปยังห้องเสื้อของเพื่อนเธอที่อยู่ไกลออกไปอีกเมืองหนึ่ง ซึ่งแน่นอนแอชตันไม่มีทางยอมจึงทำให้เกิดการทะเลาะกันมาตลอดทางเพราะต่างฝ่ายต่างไม่มีใครยอมใคร

“ลงมาเดี๋ยวนี้ลูกแพร”

“ไม่ลง ฉันบอกว่าจะไปร้านของเพื่อนฉันไม่ใช่ที่นี่ พูดไม่รู้เรื่องหรือไง” แพรวานั่งกอดอกไม่ยอมลงจากรถหลังจากที่ชายหนุ่มจอดรถแล้วลงมาเปิดประตูให้กับเธอ

แอชตันตัดสินใจปลดล็อกเข้มขัดนิรภัยของแพรวาแล้วแบกร่างบางไว้บนบ่า ก่อนจะปิดประตูรถแล้วเดินไปห้องเสื้อสุดหรูที่มีเจ้าหน้าที่คอยเปิดประตูให้อย่างรู้หน้าที่

“ปล่อยฉันลงนะ ไม่อายคนอื่นเขาบ้างหรือไง”

“ไม่”

“คุณไม่อายแต่ฉันอาย”

“อย่างคุณอายเป็นด้วยเหรอ ทีแต่งตัวโป๊ๆ ยั่วผู้ชายยังไม่เห็นอาย” กลิ่นหอมอ่อนๆ ที่ออกมาจากตัวนี่มันอะไรกันทำไมถึงทำให้ใจสั่นแปลกๆ แบบนี้ได้

แอชตันวางร่างเล็กลงบนโซฟาตัวยาวแล้วนั่งลงข้างหล่อน หลังจากที่ทั้งคู่หายจากอาการพ่อแง่แม่งอนแล้วพนักงานสาวอกตูมก็เข้ามาทำหน้าที่ดูแลลูกค้าแต่เหมือนว่าจะดูแลเฉพาะฝ่ายชายเสียมากกว่า ก็ไอ้การที่เลือกนั่งด้านข้างผู้ชายแล้วโน้มตัวยื่นอัลบั้มชุดแต่งงานมาให้เธอจนหน้าอกของหล่อนที่ทะลักออกมาแทบจะชนหน้าของชายหนุ่มซะขนาดนั้น คงไม่ใช่การบริการแบบธรรมดาแต่น่าจะมีบริการพิเศษหลังการขายเป็นของแถมด้วย

“ไม่เอาหน้าอกของคุณชนหน้าเขาไปเลยละคะ” แพรวาอดที่จะประชดไม่ได้ ไม่ใช่เพราะความหึงหวงว่าที่เจ้าบ่าว แต่เพราะมันอุจาดตาจนเกินจะรับได้ต่างหาก

พนักงานสาวนามว่าลิลลี่รีบดึงเสื้อคลุมให้ปิดบังหน้าอกของเธอจนมิดด้วยใบหน้าแดงก่ำเพราะความอาย เมื่อถูกหญิงสาวตำหนิต่อหน้าผู้ชายที่สนใจ

“ลูกแพร”

“อะไร ฉันขัดจังหวะคุณหรือไง” แพรวาสะบัดหน้าก่อนหันไปเปิดอัลบั้มชุดเจ้าสาวโดยไม่สนใจชายหนุ่ม

แอชตันมองการกระทำของว่าที่เจ้าสาวจอมยุ่งของเขาแล้วใบหน้าหล่อเหลาที่หลบอยู่หลังแว่นก็ต้องส่ายหน้า เขายอมรับว่าชอบหน้าอกโตๆ นั่นและเขาก็ยอมรับว่ามองหน้าอกนั่นที่เกือบจะโดนหน้าเขาจริงๆ แต่จะให้เขาทำยังไงในเมื่อผู้หญิงเป็นฝ่ายทำให้เขาเห็นเองผู้ชายทั้งแท่งอย่างเขาก็ต้องมองของสวยๆ งามๆ เป็นธรรมดา

“เลือกได้หรือยังลูกแพร งานแต่งจัดเดือนหน้านะครับไม่ใช่ปีหน้า”

“อย่าพูดมากได้ไหมคุณ แล้วคุณเลือกได้แล้วหรือไง ฉันไม่เห็นคุณดูอะไรเลยนอกจากหน้าอกของผู้หญิงคนนั้น” แพรวาว่าพลางพยักไปยังพนักงานสาว