บทที่ 3 พิษรักของวาคีน3

มายเดินออกมาหาเพื่อนที่ยืนรอหน้าห้อง ใบหน้าที่บึ้งตึงพร้อมแววตาที่เศร้าสร้อยลงทำให้นที ที่ยืนรอต้องเอ่ยถามอย่างเป็นห่วง

"ไอ้มาย เกื้อด่ามาหรือไงวะ หน้าเศร้าเลย"

"เปล่าหรอกเกื้อไม่ได้ด่า แต่คนที่ด่ากูคือเฮียคีน"

ประโยคบอกเล่าของมายยิ่งทำให้นที ขมวดคิ้วเพราะไม่รู้ถึงสาเหตุที่รุ่นพี่ด่า อีกทั้ง เพื่อนเดินไปกับเกื้อกูลแต่ทำไม ถึงเป็นเฮียคีนที่ด่าได้

"เกิดอะไรขึ้นวะ"

ประโยคคำถามของนที ยิ่งทำให้ มายต้องก้มหน้าก้มตามองต่ำไปที่พื้นสีขาวนวล เขาไม่รู้จะอธิบายได้ด้วยวิธีไหน เพราะเฮียคีนที่เขารักตอนนี้ กับเฮียคีนในเมื่อก่อน ไม่เหมือนกันสักนิด ที่บอกไม่เหมือนเพราะปากของเฮียเขาเวลาหึงนี่แหละ

"ช่างเถอะ เรื่องมันผ่านไปแล้วอีกอย่าง พูดไปก็ปวดหัวเปล่าๆ"

พอบอกเพื่อนแบบนั้น มายก็เดินนำหน้า นทีไปที่ห้องเรียนอื่น ปล่อยให้นที ยืนงงไม่รู้สาเหตุที่แท้จริงว่าเพื่อนกับแฟนผิดใจกันเรื่องอะไรกันแน่แต่อย่างนั้นก็ไม่อยากถามหรือเซ่าซี่ให้มากความดูเหมือน มายเองก็ไม่อยากจะเล่าด้วยซ้ำ

วันนั้นการเรียนผ่านไปอย่างยากลำบาก เพราะมายเอาแต่คิดเรื่องที่วาคีนต่อว่า เขาไม่ใช่คนแบบนั้นสักหน่อย ไม่รู้ว่าวาคีนคิดแบบนั้นได้ยังไงถ้าหากว่าเขาลืมคนรักเก่าไม่ได้จริงๆคงไม่บอกเลิกเพียงเพราะคำหวานที่วาคีนตามจีบ แต่เพราะเขารักและมั่นใจว่า วาคีนก็คงรักเขาเหมือนกัน

"มายเลิกเรียนแล้วไปไหนต่อวะ แล้วเฮียคีนอ่ะ กลับบ้านพร้อมมึงหรือเปล่า"

"ไม่รู้สิ ยังไม่ได้ถาม"

"สรุปมึงกับเฮีย โกรธกันเรื่องอะไรกันแน่"

สองคนที่กำลังนั่งคุยกันอยู่เพื่อนสาวร่วมชั้นก็เดินเข้ามาถาม นับตังค์หย่อนก้นลงนั่งพร้อมประโยคคำถาม

"ไอ้มาย เมื่อเช้ากูเห็นมึงเดินออกไปกับเกื้อ สรุปมึงจะคืนดีกันหรอ"

มายที่ได้ยินคำถามถึงขั้นต้องถอนหายใจ แล้วตอบคำถามเพื่อนสาว

"เปล่า แค่ถามข่าวคราว มันแปลกตรงไหนวะ"

"ไม่แปลกหรอก แต่มึงระวังผัวมึงด้วยนะ กูได้ยินมาว่าพี่วาคีนหึงโหด มึงก็ระวังตัวเองบ้าง"

มายพยักหน้ารับกับคำบอกเล่าของเพื่อน ใช่ว่าเรื่องนี้เขาจะไม่รู้ ตั้งแต่วาคีนเริ่มจีบ หลายคนก็เข้ามาทักพร้อมกับเตือนแล้วทั้งนั้น แต่ก็ไม่เคยเห็นว่า เฮียคีนของตัวเองจะหึงหรือหวงขนาดนั้นซะเมื่อไหร่ แต่เรื่องคำพูดเมื่อเช้าคงเพราะเข้าใจผิดกันเท่านั้น

หลังเลิกเรียน

มายชายหนุ่มหน้าหวานมายืนรอแฟนที่หน้าตึก ของคณะแต่ทว่ายังไร้วี่แววของวาคีนที่จะออกมาด้วยซ้ำ เขาหันกลับไปชะเง้อคอ มองทางอยู่แบบนั้น จนกระทั่งต้องล้วงมือถือขึ้นมากดโทรหาอีกคน

ตืดดด

เสียงสัญญาณรอสายดังอยู่หลายครั้ง แต่ก็ยังไม่มีคนรับ ส่วนคนที่ยกมือถือขึ้นโทรนั้นถึงกับต้องเม้มปากแน่น พร้อมกับโทรกลับไปอีกรอบ แต่ทว่ารอบนี้ ปลายสายดันรับ พร้อมกับประโยคคำถามที่แข็งกระด้าง

"มีไร!"

"เฮียยังไม่เลิกเรียนเหรอ ตอนนี้ผมรอที่หน้าตึกนะ"

"เลิกแล้ว แต่มีนัดกับเพื่อน จะกลับก็กลับก่อนเลย ไม่ต้องรอ"

 สิ้นเสียงบอกเท่านั้น วาคีนก็รีบวางสายโดยไม่ให้มายต้องได้พูดต่อ ชายหนุ่มลดมือถือลงแล้วถอนหายใจ ในหัวคิดเพียงแค่ว่า วาคีนคงโกรธเรื่องที่ตัวเขาคุยกับคนรักเก่า ในเมื่ออีกคนบอกว่าไม่ให้รอเขาเลยจำใจต้องนั่งแท็กซี่กลับตามเดิม

มายมาถึงห้องพักพร้อมใบหน้าที่เศร้าเล็กน้อย พักหลังมานี่ เฮียคีนของเขาเหมือนจะติดเพื่อนมาก หลายต่อหลายวันที่มีนัดดื่มกิน ส่วนการกลับห้องก็ดึกดื่นค่อนคืน อีกทั้งรุ่นพี่ก็มีเรียนสาย นี่คงเป็นสาเหตุหนึ่งที่แก๊งของเขาชวนกันออกมาดื่มแทบทุกวัน

ส่วนวาคีนที่มีนัดกับกลุ่มเพื่อนที่ร้านเหล้าร้านประจำนั้น ชายหนุ่มไม่ได้สนทนากับเพื่อนเหมือนทุกครั้ง เอาแต่นั่งกระดกแก้วเหล้าอยู่หลายรอบ จนเพื่อนต้องพูดห้าม

"จะแดกคนเดียวหรือไงวะ ให้คนอื่นกินบ้าง" เสียงของวินร้องห้ามพร้อมเอื้อมมือมาจับแก้วเหล้าที่กำลัง จะถูกเทเข้าปาก สายตาของวาคีนเหลือบมามองเพื่อนเหมือนจะไม่พอใจ ก่อนที่ตัวเขาจะพูดขึ้น

"ถ้าหมดกูเลี้ยงเอง" พอบอกเพื่อนแบบนั้น วาคีนก็สะบัดมือออกจากวิน พร้อมกับเทเหล้าลงคอ                                               

เวลาผ่านไปเกือบจะเที่ยงคืน น้ำเมาในร่างเหมือนจะได้ที่ ทำเอาคนตัวสูงถึงกับเซ วินและทิวที่มาด้วยรีบพยุงร่าง ก่อนที่วาคีนจะสะบัดเพื่อนให้ถอยห่าง

"กูไม่ได้เมาขนาดนั้น ไม่ต้องมาพยุง" ถึงแม้จะบอกเพื่อนแบบนั้น แต่ตัวเองก็ยังเดินเซจนแทบจะชนคนอื่นๆ วินและทิวเห็นท่าว่าเพื่อนตัวสูงจะไปไม่ลอดเลยเอ่ยถามด้วยความเป็นห่วง

"มึงโทรให้ไอ้มายมารับดีกว่าไหม มันขับรถได้ใช่ป่ะ" ทิวถามขึ้น

"ไม่จำเป็นกูมาเอง กูก็กลับเอง ทำไมต้องให้คนอื่นมารับ"

คนอื่นที่ว่า คือเมียตัวเองแท้ๆ แต่ไหนวาคีนบอกเป็นคนอื่น ประโยคนั้นยิ่งทำให้ทิวและวินต้องหันมามองหน้ากันสักพัก ก่อนที่ตัวเขาทั้งสองจะเดินตามเพื่อนออกมาที่ลานจอดรถข้างหน้า

"ไอ้คีน มึงไหวแน่นะ แน่ใจว่าไม่ให้พวกกูไปส่ง"

"อืม"

คำสั้นๆก่อนที่เขาจะเปิดประตูแล้วแทรกตัวเองขึ้นมานั่ง ถึงแม้ว่าจะเมา แต่ก็ยังมีสติ ที่จะคองรถกลับคอนโดได้ ใบหน้าที่หล่อเหลาตอนนี้ แฝงไปด้วยความดุที่ส่งผ่านแววตา ไม่รู้ว่าในหัวของวาคีนคิดอะไรแต่ที่แน่ๆ น่าจะเป็นเรื่องของมายแฟนหนุ่มรุ่นน้องมากกว่า

ฝากด้วยนะคะ อาจจะมีทั้งหวานทั้งขม แต่ส่วนมากมันจะขมมากกว่าหวาน🥺