บทที่ 42 พิษรักของวาคีน41

"เฮียขอโทษ" พูดทั้งน้ำตา เสียงที่สั่นเคลือนั้นยิ่งทำให้มายน้ำตาคลอเบ้า นี้ฝันไปหรือว่า หูฝาดกันแน่

"เฮียคีน เฮียคีนจำผมได้เหรอ" มายถามย้ำด้วยความสงสัย วาคีนจับไหล่ของคนตัวเล็กผละออกห่างจากตัว พร้อมพยักหน้ารับ ส่วนมายที่เห็นวาคีนทำเช่นนั้น เหมือนจะดีใจอยู่บ้าง แต่เวลานี้ มันสายไปที่จะรู้สึกแบบเดิมไปแ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ