บทที่ 7 พิษรักของวาคีน7

หนึ่งอาทิตย์ผ่านไป

พรุ่งนี้เป็นวันเกิดของมายแล้ว แต่ด้วยวันศุกร์สุดสัปดาห์ที่ผ่านมา วาคีนบอกคนรักว่าตัวเองต้องกลับบ้าน ทำให้มายต้องอยู่คนเดียวที่ห้องเมื่ออีกคนไม่อยู่มันก็รู้สึกเหงา ตั้งแต่อยู่ด้วยกันมานี่คงเป็นครั้งแรกที่วาคีนกลับบ้าน

"นที อยู่ห้องหรือเปล่า เฮียไม่อยู่กูเบื่อไปหาได้ไหม" ในเมื่อความเหงามันครอบงำจิตใจ มายตัดสินใจโทรหาเพื่อนรัก เมื่อบอกแล้วตัวเองก็ตัดสินใจนั่งแท็กซี่ไปหาเพื่อนที่ห้องพัก

ด้านบ้านหลังใหญ่ที่มีอากงของชายหนุ่มนั่งเป็นประธานที่โต๊ะอาหารเช้า วาคีนไม่เงยหน้ามองใครทั้งนั้น เขาเอาแต่ตักอาหารเข้าปากอยู่แบบนั้น จนอากงที่นั่งมองต้องพูดขึ้น

"แกจะไม่พูดไม่คุยอะไรเลยหรือไง"

"อ้าว ที่เรียกผมมาไม่ใช่อยากทานข้าวร่วมกันหรอกเหรอครับ"

ชายหนุ่มพูดจายียวนกวนประสาทเหมือนเช่นทุกครั้ง จนอากงของเขาถึงกับกัดฟันก่อนจะตั้งสติ แล้วบอกหลานชายเพียงคนเดียว

"คืนนี้แกต้องบินไปฮ่องกงกับพ่อแก"

เมื่อสิ่งที่เป็นเหมือนคำสั่งหลุดออกมาจากปากผู้เป็นใหญ่ในบ้าน วาคีนแทบสำลักข้าวที่อยู่ในปาก ก่อนที่พ่อของเขาคุณปรินทร์ต้องบอกลูกชาย

"แกเป็นทายาทคนเดียวของบ้าน อีกอย่างไปครั้งนี้จะได้เรียนรู้การเจรจากับลูกค้าด้วย"

"แต่ป๊า ผมเรียนวิศวะนะ ไม่ได้เรียนการเจรจาระหว่างประเทศ"

ปัง!!

เสียงทุบโต๊ะทานเช้าเสียงดังลั่น คนที่นั่งอยู่ต่างเงียบกันหมด วาคีนเองถึงกับสะดุ้ง ก่อนที่อากงของเขาจะพูดขึ้น

"ใครใช้ให้แกไปเรียนคณะบ้าบอแบบนั้น"

"มันบ้าบอตรงไหนครับอากง ผมเห็นคนที่เรียนจบออกไปทำงานดีๆเยอะแยะ"

"วาคีน หยุดได้แล้วลูก" พีรดารีบห้ามลูกชาย กลัวว่าจะทำให้เสียบรรยากาศบนโต๊ะอาหารมากกว่านี้ เมื่อวาคีนเงียบ อากงของเขาก็พูดต่อ

"แกใกล้จะจบแล้ว ไหนๆก็ไม่ได้เรียนการตลาดมา ก็ไปศึกษาเอาหน้างานในชีวิตจริงเลยแล้วกัน จบแล้วจะได้มาช่วยพอแกทำงาน"

เป็นคำสั่งที่วาคีนแทบถอนหายใจ ตั้งแต่เด็กแล้วเขาจะถูกอากงออกคำสั่งแบบนี้ตลอด แต่พอโตขึ้นกับแหวกแนวจนได้ แต่อย่างนั้นก็แพ้ทางอากงอยู่ดี เมื่อชายวัยเจ็ดสิบพูดขึ้นอีก

"แกอย่าลืมนะ ว่าค่าใช้จ่ายแกทั้งหมดอยู่ในมือฉัน!"

และนั้นเป็นข้อต่อรองได้ดีเพราะทุกครั้งที่ อากงพูดแบบนี้มันย่อมเกิดขึ้นจริงถ้าหากเขาไม่ทำตาม 

"ผมขอตัวนะ ผมอิ่มแล้ว"

เมื่อบอกทุกคนแบบนั้น วาคีนก็เลื่อนเก้าอี้ออก พร้อมกับเดินขึ้นไปบนห้อง วันนี้เป็นวันหยุดแน่นอนละว่า เมื่อวานก่อนที่เขาจะมาที่บ้าน เขาได้แวะซื้อของขวัญให้มายไปแล้ว เมื่อขึ้นมาที่ห้อง กล่องของขวัญที่อยู่ในถุงก็ถูกยกขึ้นมาดู พร้อมรอยยิ้ม

"เธอต้องชอบมันแน่"

เมื่อพูดแบบนั้น เขาก็เผยรอยยิ้มออกมา ตั้งแต่ที่คบกับมาย ก็มีบ้างที่ทะเลาะ และงอน ถึงจะเป็นช่วงเวลาที่ไม่นาน แต่รู้สึกว่าคนนี้ คือคนที่ใช่ที่สุด ถึงแม้เขาจะเคยพูดจาไม่ดีใส่มายบ้าง แต่มายไม่เคยที่จะโกรธหรือต่อว่ากลับมาสักครั้ง เมื่อคิดว่าตัวเองต้องบินไปต่างประเทศโดยที่ไม่ได้บอกคนรัก มันรู้สึกผิดอย่างบอกไม่ถูก วาคีนตั้งใจ อัดคลิปสั้นๆ แล้วส่งให้มายดู เขาตั้งกล้องแล้วก็รวบรวมความกล้า พูดความในใจเป็นของขวัญวันเกิด ก่อนที่ตัวเขาจะบินไปฮ่องกงคืนนี้

"มายครับ ตลอดระยะเวลาที่เราอยู่ด้วยกัน อาจมีบ้างที่เฮียงี่เง้า เฮียปากเสีย แต่เฮียก็มีรักเดียว เฮียอาจจะผิดที่เป็นฝ่ายแย่งของ ของคนอื่น แต่ก็ต้องขอบคุณที่ยอมเชื่อใจ และไว้ใจเฮียรักเฮีย และสิ่งหนึ่งที่อยากจะขอโทษคือ พรุ่งนี้เฮียไม่ได้อยู่ ยังไงก็แฮปปี้เบิดร์เดย์ล่วงหน้านะ ของให้เป็นเด็กดีของเฮีย แล้วก็ขอให้รักเฮียคนเดียว ส่วนของขวัญเฮียซื้อไว้แล้ว ไว้วันจันทร์เฮียกลับมา เราค่อยฉลองวันเกิดย้อนหลังนะครับ รักเหมือนเดิมนะ"

เมื่ออัดคลิปแล้วก็กดบันทึกพร้อมตั้งเวลาส่งไว้ กลัวว่าการเดินทางครั้งนี้ จะติดต่อกันลำบาก เมื่อได้อย่างใจแล้ว ก็วางมือถือลงพร้อมกับถอนหายใจเมื่อรู้ว่าอีกไม่กี่ชั่วโมงข้างหน้าต้องเดินทางแล้ว

ส่วนมายที่มาเล่นที่ห้องของนที ใบหน้าที่ไม่ค่อยสดชื่นทำเอาเจ้าของห้องต้องถามขึ้น

"เป็นอะไร ผัวไม่อยู่แค่วันเดียว เดี๋ยวนี้ห่างกันไม่ได้หรือไง"

"เปล่า แค่แปลกใจ กูกับเฮียอยู่ด้วยกันมาไม่เคยเห็นเฮียพูดถึงเรื่องที่บ้านให้ฟังเลย อยู่ๆบอกโดนเรียกตัวกลับไป กลัวจะเป็นเรื่องไม่ดีนะสิ"

"จะไม่ดียังไง เฮียคีนของมึง ไม่ค่อยกลับเข้าบ้านทางบ้านก็ต้องเป็นห่วงเป็นธรรมดา อีกอย่างกูได้ยินว่าบ้านเฮียรวยมากเลยนะ"

เรื่องความรวยใช่ว่ามายจะตื่นเต้นดีใจ เขาไม่ได้รักที่วาคีนร่ำรวยมหาศาลเพียงแค่รักกันแล้วมีความสุขก็น่าจะพอ อีกทั้งบ้านมายก็ไม่ได้ขัดสนเรื่องเงินที่จะต้องคบชายหนุ่มเพื่อหวังเงินทองซะเมื่อไหร่

"เรื่องจะรวยจะจน กูไม่ได้สนใจหรอกกูกลัวเป็นเหมือนในละครไทยไง แบบว่าเฮียใกล้จะจบแล้วทางบ้านหาคู่ให้ แล้วเฮียต้องไปดูตัวแบบนี้"

เมื่อคิดแบบนั้นก็พูดออกมา ทำให้เพื่อนที่นั่งฟังถึงกับขำ 

"หึ หึ"

มายหันมามอง นทีที่นั่งขำประโยคของตัวเอง พร้อมขมวดคิ้วสงสัย ก่อนที่นทีจะหยุดแล้วพูดขึ้น

"ที่แท้ กลัวผัวมีเมียใหม่"

เป็นใครก็ต้องกลัว ในเมื่อเฮียคีนออกจะหล่อปานนั้น อีกอย่างตัวเองก็พึ่งบอกว่าบ้านเฮียรวย ส่วนมากคนรวยย่อมอยากได้คนรวยด้วยกันอยู่แล้ว สิ่งที่มายพูดมันไม่จริงตรงไหนกัน