บทที่ 75 บทที่75

สองเดือนผ่านไป

ชีวิตในรั้วมหาลัยเหมือนจะไวไม่น้อยผมรู้สึกใจหายอย่างบอกไม่ถูกเพราะคนที่ผมรักต้องเรียนอยู่ที่นี่ แต่ผมนะสิต้องจบออกไปใช้ชีวิตข้างนอก นทีจัดเสื้อผ้าหน้าผมให้จนแล้วเสร็จก่อนที่ผมจะเดินออกไปถ่ายรูปกับเพื่อนๆ

"วันนี้เป็นวันสำคัญของพี่ทิว ผมดีใจด้วยนะ"

ปากบอกดีใจ แต่ไม่มีรอยยิ้มด้วยซ้ำ ผมเข...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ