บทที่ 106 คนมีความผิด 3

“ไม่หึงก็ดีแล้ว เพราะว่าหึงไปก็เท่านั้น ยังไงคนที่อยู่ในสายตาของเฮียก็มีแค่มีนคนเดียว”

“แหวะ” เธอตั้งใจพูดคำนี้ให้เขาได้ยินชัด ๆ ก่อนจะลุกเอาเปลือกแอปเปิลบนจานไปทิ้งลงถังขยะที่อยู่ห่างออกไป

จังหวะหมุนตัวกลับมาไม่ทันระวัง แขนของเธอจึงปัดไปโดนแจกันเบญจรงค์ลายดอกพิกุลบนชั้นวางตกลงพื้นแตกกระจาย

ได้ยิ...