บทที่ 141 ข้ออ้างแหละ 2

โฟล์กสวาเกนสีแดงวาววับจอดลงที่ลานกว้างใต้คอนโดมิเนียมแห่งหนึ่งในเวลาต่อมา

ตลอดทางไม่มีการสนทนาใด ๆ เนื่องจากรถแล่นออกมายังไม่ไกลพิชชาก็คอพับคาเบาะ รู้สึกตัวอีกทีก็ตอนที่รถจอดสนิทแล้ว

ร่างบอบบางพยายามขับไล่ความง่วงออกก่อนจะก้าวลงจากรถเพื่อเปลี่ยนไปนั่งฝั่งคนขับด้วยสีหน้าที่ยังงัวเงียอยู่ ในขณะที่อี...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ