บทที่ 23 คุณหมออ่อยเก่งมาก

“ไปรอในห้องนะ” เธอมองตามเจ้าของแผ่นหลังกว้างที่เดินลิ่ว ๆ ไปไกลแล้ว ไม่กี่วันก่อนเขายังต่อว่าเรื่องที่เธอแอบเข้าไปในพื้นที่ส่วนตัว วันนี้ทำไมถึงอนุญาตให้เธอเข้าไป

หรือว่า…

ไม่มั้ง…

พิชยะคงไม่มีความคิดจะเอาเปรียบอะไรเธอทั้งที่คิดว่าพิชชาก็อยู่ในบ้านด้วย

หญิงสาวรีบลงไปหยิบกระปุกยาลดไข้แล้วกลับขึ้น...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ