บทที่ 16 เอาคืน

หึ รับมืองั้นเหรอ 

ทันทีที่ร่างบางเดินกลับไปที่เตียง คนตัวโตก็ยกยิ้มที่มุมปากเล็กน้อย ก่อนจะหอบหิ้วถุงพะรุงพะรังของเธอเดินไปที่ประตูบานเลื่อน ซึ่งเป็นห้องแยกที่อยู่ติดกับห้องนอน สำหรับเก็บแอกเซสซอรี เสื้อผ้าและกระเป๋า

มีอาเหลือบมองคนตัวโตหน้านิ่งแล้วยิ้มสะใจ ในที่สุดเขาก็ยอมทำตาม แต่ทว่าเพียงเสี้ยวว...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ