บทที่ 18 ได้แต่คิด

ร่างสูงในชุดสูทสีดำเดินออกจากคฤหาสน์หรู ท่ามกลางความเงียบสงัดของยามค่ำคืน เขาเงยหน้าขึ้นมองท้องฟ้าเหนือศีรษะ พระจันทร์คืนนี้กลมโต ส่องแสงสีเงินเหนือกลุ่มเมฆ ราวกับกำลังเฝ้ามองโลกเบื้องล่างอย่างเงียบงัน

อิลเหลือบมองนาฬิกาข้อมือ อีกไม่กี่นาทีรถของเขาคงแล่นมาจอดที่หน้าทางเข้าเพื่อกลับสู่ที่พัก เขาควรจะ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ