บทที่ 35 เดินตามเกม

แค่นั้นแหละ มีอาถลาไปคว้ากระเป๋าถือแล้วปาใส่หน้าเขาเต็มแรง ก่อนจะหมุนตัวเตรียมวิ่ง แต่ไม่ทันได้ก้าวพ้นธรณีประตู ร่างของเธอก็ลอยขึ้นจากพื้นในพริบตา

“กรี๊ด! ปล่อยฉันนะ ไอ้บ้า! ไอ้โรคจิต! ไอ้...ไอ้...ไอ้คนไร้หัวใจ!”

อิลอุ้มร่างที่ดิ้นเหมือนปลาถูกทุบไว้ในอ้อมแขนอย่างไม่ทุกข์ร้อน ก่อนจะแบกเธอขึ้นบ่าอย่าง...