บทที่ 41 ร่องรอยในคืนนั้น

ปากเธอหลุดเรียกชื่อออกมาอย่างไม่รู้ตัว มือที่ถือปืนสั่นจนน่ากลัว

ชายตรงหน้ายกคิ้ว มองเธอที่หลุดออกมาได้และถือปืนไว้ในมือ แต่เขาไม่ได้ตกใจ ไม่ได้แสดงความโกรธ เขาเพียงแค่เดินออกมาช้า ๆ ปล่อยให้น้ำจากปลายผมหยดลงพื้น บรรยากาศภายในห้องเหมือนหยุดนิ่ง

“ถอยไป!” มีอาร้องลั่น “ไม่งั้นฉันยิงนายแน่!”

เขาหยุด เด...