บทที่ 54 ว่างเปล่า

ในขณะเดียวกัน ภายในบ้านหลังเดิม ทุกอย่างเงียบเชียบลงถนัดตา

อิลที่เพิ่งฟื้นจากอาการสลบไป เดินโซซัดโซเซกลับเข้ามา เขาเช็ดเลือดออกจากมุมปากด้วยฝ่ามือ รสเลือดขมติดลิ้น และความเจ็บทั่วร่างกำลังค่อย ๆ เปลี่ยนเป็นไฟที่เผาใจ

“หลอกให้ตายใจ เพื่อหนีไปกับไอ้เจอาร์งั้นเหรอ...”

เขาพึมพำเสียงต่ำ กัดฟันแน่น มือกำเ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ