บทที่ 63 ลงที่เธอ

อิลยอมวางปากกาแล้วเงยหน้าขึ้นมองเอิงเอยที่ยืนยิ้มอยู่

“กำลังจะไปค่ะ แต่เผื่อว่าพี่อิลอยากได้อะไรอย่างอื่น”

“ฉันไม่อยากได้อะไร ออกไปได้” เขาตัดบท โดยไม่ทันสังเกตเลยว่า มือของเอิงเอยสั่นน้อย ๆ เธอมองแก้วกาแฟที่วางอยู่อย่างมั่นใจว่าแผนจะสำเร็จ

ใช่! ในแก้วกาแฟนั้น เอิงเอยแอบหยดยาใสที่ไม่มีรส ไม่มีสี ไม่...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ