บทที่ 31 บทที่ 30 คิดถึง

จัสตินสบตากับพราวมุกพร้อมกับฉีกยิ้มกว้างให้หญิงสาวด้วยความดีอกดีใจ เขาไม่คิดว่าวันนี้เขาจะได้มาเจอกับสาวสวยหน้าหวานคนนี้

“ผมขอตัวสักครู่นะครับ” จัสตินบอกกับดวงดาว

“อ๋อ เชิญค่ะท่าน”

จากนั้นชายหนุ่มก็รีบตรงเข้ามาหาพราวมุกอย่างรวดเร็ว เหล่านักศึกษารอบข้างต่างพากันจับจ้องมาที่จัสตินและพราวมุกด้วยความสงส...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ