บทที่ 44 บทที่ 43 ต้องอด(กิน)หลายวัน

มาร์วินพาพราวมุกกลับมาที่เพนท์เฮาส์ช่วงตีสองและพาหญิงสาวเข้านอนอย่างรวดเร็ว จนกระทั่งมาร์วินตื่นมาในเช้าวันใหม่ นัยน์ตาคมกริบมองร่างเล็กในชุดนอนแขนยาวขายาวสีขาวกำลังนอนขดตัวใบหน้าซบอยู่กับอกแกร่งของชายหนุ่ม มือหนาเอื้อมไปปัดป่ายเส้นผมของคนตัวเล็กที่ลงมาคลอเคลียบนใบหน้าหวาน 

ริมฝีปากหยักหนาโน้มไปจูบล...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ