บทที่ 47 บทที่ 46 คำว่ารัก

เวลาผ่านไปไม่นาน มาร์วินมาถึงเพนท์เฮาส์ชั้นบนสุดของนักรบที่อยู่ไม่ไกลจากเพนท์เฮาส์ของเขาสักเท่าไหร่ ร่างกำยำเดินตรงมายังลิฟต์หรูและกดลิฟต์ขึ้นไปยังชั้นบนสุดของโรงแรม

ชายหนุ่มขึ้นลิฟต์มาถึงเพนท์เฮาส์ของเพื่อนในเวลาต่อมา มือหนาเอื้อมไปกดออดหน้าประตูบ้านใหญ่ซึ่งมาร์วินยืนรอไม่นานเท่าไหร่ประตูบานใหญ่ก็เ...