บทที่ 11 ความเลวร้าย 1.
ตอนที่11. ความเลวร้าย 1.
สิ้นคำพูดของมิลล์พ่อเงื้อมมือจะตบไปที่ใบหน้าของลูกอุษาอีกครั้งแต่ทว่าครั้งนี้ไม่สำเร็จเพราะเป็นลีวายส์ที่เดินเข้ามาและจับมือพ่อของมิลล์เอาไว้ ทำเอาทุกคนต่างก็ตกใจเป็นอย่างมากว่าผู้ชายคนนี้เป็นใครกัน
“ปล่อยนายเป็นใคร ปล่อยเดี๋ยวนี้นะ” พ่อของมิลล์ตะคอกอย่างแรงแต่นั่นก็ไม่ทำให้ลีวายส์สะทกสะท้านอะไรสักนิด เช่นเดียวกับปัทมาที่ถึงกับตกใจก่อนจะเปลี่ยนความคิดมาเป็นใส่ร้ายมิลล์เพิ่มเติม ต่างกับโยเกิร์ตที่ตะลึงในความหล่อเหลาของชายคนที่ยืนอยู่ตรงหน้า
“นี่นายคงจะเป็น ผู้ชายที่ยัยมิลล์เอาเงินที่บ้านไปปนเปรอสินะต้องใช่แน่ ๆ เลยค่ะคุณ” ปัทมารีบใส่ร้าย มิลล์รีบลุกไปดูยายของเธอที่ดูเหมือนว่าจะเป็นลมหมดสติไปนั่นเอง กิตติที่ตามเข้ามารีบไปประคองคุณยายและมิลล์ก่อนจะพาออกไปด้านนอก
“พาไปโรงพยาบาลแล้วให้คนมารับฉันที่นี่ภายในสิบนาที”
ลีวายส์บอกกับกิตติ ก่อนที่กิตติจะรีบพาทั้งสองคนออกไปจากที่บ้านหลังนี้
“หยุดนะจะพาลูกฉันไปไหน” พ่อของมิลล์ร้องเรียกในทันทีแต่ทว่าลีวายส์ก็สวนขึ้นมาทันควัน
“ถ้าเห็นเป็นลูกจริงคุณคงไม่ลงไม้ลงมือกับเธอขนาดนั้น อีกทั้งยังไม่ได้ถามไถ่ถึงความเป็นมาด้วยว่ามันเกิดอะไรขึ้น ผมว่าลูกอุษาคุณพูดถูกนะว่าคุณเชื่อคนอื่นมากกว่าลูกในไส้ อย่างว่าแหละเพราะคนอย่างคุณมันหูเบา ถูกคนเป่าหูจนทำลายคนมาหลายคนแล้ว”
“หุบปากอย่ามารู้ดีกว่าคนในครอบครัว ไสหัวออกไปจากบ้านฉันเดี๋ยวนี้ไม่อย่างนั้นฉันจะให้ตำรวจมาลากคอแกออกไปจากบ้านฉัน และจะแจ้งจับข้อหาลักพาตัวลูกสาวฉันด้วย” พ่อของมิลล์ถึงกับปากคอสั่นเป็นอย่างมากที่อยู่ ๆ ก็มีใครที่ไหนไม่รู้มายืนด่าฉอดๆ โดยไม่เห็นหัวเขาสักนิด
“เอาสิครับแจ้งเลย ดีเหมือนกันถ้าตำรวจมาจะได้แจ้งคืนว่ามีคนบุกรุกบ้านของผม !! ” ลีวายส์พูดออกมาโดยไม่แสดงสีหน้าใด ๆ
“นี่พ่อหนุ่มพูดแบบนี้หมายความว่ายังไง อย่ามาตลกแถวนี้นะ บ้านพวกเราจะเป็นบ้านของนายได้อย่างไรกันหืม.. ไม่อายปากตัวเองบ้างเลยหรือยังไงกัน”
“ไม่อายครับเพราะตอนนี้ผมเป็นเจ้าของที่นี่ คนที่น่าจะอายคือพวกคุณต่างหากที่จะต้องอาย และควรจะเก็บข้าวของออกไปจากที่นี่ให้เร็วที่สุด”
“หมายความว่ายังไงกัน” คราวนี้พ่อของมิลล์ถามด้วยความตกใจเป็นอย่างมาก
“หมายความว่าเจ้าของที่เดิมเขาไม่ใช่เจ้าของแล้วยังไงล่ะ ยากตรงไหนไม่เข้าใจจะขยายความให้นะครับว่าเจ้าของบ้านหลังนี้มอบบ้านและที่ดินทั้งหมดให้กับผู้สืบทอดคนต่อไปโดยที่ไม่ใช่ลูกหรืออุษามี”
“อะ อะไร อะไรนะ ยัยบ้านั่นจะตายอยู่แล้วยังทำเรื่องบ้า ๆ อย่างนี้อีกเหรอเนี่ย” ปัทมาถึงกับร้องออกมาด้วยความตกใจ
“ใครกันใครมันเป็นเจ้าของคนใหม่ มันต้องหลอกลวงนัฐฐาเป็นแน่ จะบ้าไปกันใหญ่แล้วนัฐฐาต้องถูกหลอกลวงเป็นแน่” พ่อของมิลล์พูดออกมา ด้วยน้ำเสียงที่สั่นเป็นอย่างมาก
“เก็บของออกจากที่นี่ภายในเจ็ดวันด้วยก็แล้วกัน ไม่อย่างนั้นจะหาว่าไม่เตือน อีกอย่างต่อไปหากเห็นว่าทำร้ายมิลล์อีกล่ะก็ได้เห็นดีกันแน่” ลีวายส์พูดจบก็เดินหันหลังแต่พ่อของมิลล์ก็เรียกเอาไว้เสียก่อน
“เดี๋ยวก่อนพ่อหนุ่ม ว่าแต่นายเป็นใครทำไมรู้เรื่องครอบครัวเรา หรือว่าเป็นทนายคนใหม่ และเจ้าของบ้านคนใหม่คือใครฉันจะไปซื้อบ้านคืน”
“จะพูดเพียงคำเดียวนะครับ ผม ลีวายส์ คาเซียโน ”
“ลีวายส์ คาเซียโน !! นี่มัน มันนักธุรกิจชื่อดังเจ้าของ
Levi's Bule Diamond. นี่คะแม่ ” โยเกิร์ตถึงกับร้องออกมาด้วยความตกใจ ก่อนจะยิ้มแล้วรีบลุกขึ้นมายืนข้างลีวายส์
“พี่คะหนูชื่อ....”
“ไม่ได้อยากรู้ครับ ไม่จำเป็นต้องบอก”
“ส่วนเจ้าของที่คนใหม่คือใครนะเหรอ ? เจ้าของที่คนใหม่เธอชื่อ ปรียานุช ณรงค์อัครา !! แม่บ้านผู้ต่ำต้อยที่ถูกพวกคุณเฉดหัวออกไปในตอนที่เธอตั้งท้องแก่ใกล้คลอดคนนั้นไงครับ ขอตัว”
พูดจบลีวายส์ก็เดินออกไปในทันทีทิ้งความสงสัยเอาไว้ให้กับทุกคน แต่ว่าโยเกิร์ตก็ยังไม่ย่อท้อรีบวิ่งไปเกาะแขนลีวายส์เอาไว้
“พี่คะหนูไปโรงพยาบาลด้วยได้ไหมคะ หนูอยากจะไปขอโทษพี่มิลล์” โยเกิร์ตพยายามกอดแขนและใช้เนินอกเสียดสีร่างกายของลีวายส์ แต่เพราะว่าเขารู้ทันมาเฟียอย่างเขาที่ผ่านผู้หญิงมามากมายมีหรือที่เขาจะไม่รู้เท่าทันเล่ห์เหลี่ยมของคนอย่างโยเกิร์ต
“ขอโทษนะครับคนอย่างพี่ไม่ใช้ของซ้ำกับใคร ยิ่งเป็นของ ของไอ้เสือแล้วด้วยพี่ยิ่งไม่ใช้ เพราะว่ามัน...” ลีวายส์พูดไม่จบก็สะบัดมือของหญิงสาวผู้มาดมั่นในตัวเองออก
“เพราะอะไร เพราะอะไรคะ พูดมาให้จบสิคะ” โยเกิร์ตรีบวิ่งมากระชากแขนลีวายส์เอาไว้ ชายหนุ่มปรายตามองตั้งแต่หัวจรดเท้าก่อนจะยื่นหน้ามากระซิบ
“เพราะมันสกปรก !! ”
กรี๊ดดดดด....โยเกิร์ตถึงกับกรีดร้องออกมาเสียงดังลั่นทำเอาทั้งแม่และพ่อของมิลล์ตกใจ ว่าสองคนคุยอะไรกัน และเป็นจังหวะเดียวกันกับที่รถยนต์ของลูกน้องลีวายส์ที่ขับเข้ามาพอดี เขาก้าวขึ้นรถและรถก็ขับเคลื่อนออกไปในที่สุด ทิ้งให้ทั้งอุษาปวดหัวกับเรื่องที่เกิดขึ้น โดยเฉพาะโยเกิร์ตที่ถึงกับร้องไห้ออกมากับสิ่งที่เธอได้พบเจอ
ก่อนหน้านั้นหลังจากออกมาจากสนามแข่ง นายเสือพาเธอไปยังโรงแรมหรูระดับห้าดาวเพื่อดื่มกิน ก่อนที่ทั้งสองจะมีสัมพันธ์สวาทกัน แต่ทว่าครั้งแรกของเธอที่คิดว่าจะมอบให้นายเสือ เพื่อที่จะได้เป็นผู้หญิงของเขานั้นกลายเป็นว่าเธอคิดผิด เพราะนายเสือมีแต่ความรุนแรง เหมือนพวกโรคจิต ซาดิสม์ ที่ทำร้ายเธอทั้งตบ ทั้งตี ทารุณโยเกิร์ตสารพัด นั่นเลยเป็นเหตุผลที่เธอใช้บอกกับพ่อแม่ว่าถูกมิลล์พาพวกมาดักรุมทำร้าย เพราะเธอคิดว่าหากบอกไปแบบนี้ก็คงจะกำจัดมิลล์ได้ แต่ว่ามันผิดพลาดเพราะมิลล์กับลีวายส์รู้จักกันได้ยังไง “คอยดูนะฉันจะทำให้แกได้ชดใช้นังมิลล์ !!”
