บทที่ 24 เปลี่ยนไป

พายอาร์ตกใจรีบวางรูปภาพนั่นลงแล้วเดินเข้าไปหาธันวาราวกับเมื่อครู่เธอไม่ได้ทำอะไรทั้งนั้น สองแขนแข็งแรงดึงร่างคนตัวเล็กพาเข้าไปในห้องทำงานของเขา เขาวางข้าวของพะรุงพะรังเอาไว้ที่โต๊ะกาแฟแล้วรั้งร่างเธอเข้ามาโอบกอดด้วยความคิดถึง

"คิดถึงหนูจังครับ"

"คิดถึงพาย แต่หายไปเลยนะคะ"

"พี่มีงานด่วนครับ ที่จริงก็...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ