บทที่ 25 แววตาที่เปลี่ยนไป

ฉันรู้สึกประหม่ากับน้ำเสียงของพี่ธันวา ตอนนี้เขาทำราวกับคนที่ไม่รู้เรื่องอะไรใบหน้าหล่อที่เปื้อนรอยยิ้มของเขาในตอนนี้มันไม่ได้อบอุ่นสำหรับฉันเลย แววตาของเขาที่มองฉันในตอนนี้ฉันรับรู้ได้เป็นอย่างดีว่ามันเปลี่ยนไป ฉันไม่รู้จะอธิบายมันออกมายังไง แต่ฉันรู้สึกจริงๆ ว่าที่เขาหายไปเมื่อหลายวันก่อนมันต้องเก...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ