บทที่ 37 เพราะพี่มันขี้ขลาด

บทที่ 37 เพราะพี่มันขี้ขลาด

“งั้นตอนพริมจีบแทบตาย พี่เล่นตัวทำไม!”

ฉันถามดังพอให้คนป่วยขมวดคิ้ว

ธามเงียบ

อีกแล้ว

แต่คราวนี้ฉันไม่ยอมปล่อย

“พี่ก็ชอบพริมมาก่อน”

ฉันนับนิ้ว

“เก็บของพริมไว้ทุกอย่าง เอารูปพริมไปต่างประเทศ จำได้หมดว่าพริมกินอะไร แล้วตอนพริมกลับมาจีบจริง ๆ พี่ทำเหมือนพริมเป็นภัยธรรมชาติ”

...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ