บทที่ 39 จูบที่ไม่มีใครถอย

บทที่ 39 จูบที่ไม่มีใครถอย

ตอนแขกคนสุดท้ายเดินออกจากสตูดิโอ ฉันยืนพิงประตูแล้วถอนหายใจยาวจนมินหัวเราะ

“ทำหน้าเหมือนเพิ่งรอดชีวิตจากสงคราม”

“กูยิ้มจนแก้มจะค้างแล้ว”

“แต่ก็ผ่านนะ”

ฉันมองเข้าไปข้างใน โต๊ะยาวที่เมื่อเช้ายังเรียบร้อย ตอนนี้เต็มไปด้วยแก้วน้ำ กล่องขนม นามบัตร และโบรชัวร์ที่เหลืออยู่ไม่กี่...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ