บทที่ 41 สองแม่รู้แล้ว โลกสงบไม่ได้อีกต่อไป

ฉันรู้ว่าตัวเองกำลังซวยตอนแม่พูดว่า

“เข้าบ้านก่อน”

น้ำเสียงนั้นไม่ได้ดัง แต่พอเป็นแม่ ทุกคนรู้ว่าประโยคธรรมดาสามคำสามารถมีแรงกดดันเท่าหมายเรียกของศาลได้

ฉันหันไปมองธาม

เขายังยืนถือถุงอาหารอยู่หน้าบ้าน สีหน้าสงบอย่างคนที่ไม่ได้กำลังถูกผู้ใหญ่สองบ้านจับได้ว่าออกมาจากบ้านผู้หญิงตอนเช้า

น่าหมั่นไส้ม...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ